Tuesday, July 28, 2015

‘’ എന്‍റെ ഓര്‍മകളിലെ ജനയുഗവും ത്യാഗോജ്വലരായആദ്യകാലപ്രവര്‍ത്തകരും’
‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’
1948----49‘ ല്‍പ്രസിദ്ധീകരണമാരംഭിച്ച ജനയുഗം താമസിയാതെതന്നെ
നിരോധിക്കപെട്ടു.നിരോധനംനീക്കിവീണ്ടുംപ്രസിദ്ധീകരണംആരംഭിക്കാനുള്ളശ്രമമത്തിലായിഗോപിമാരുംകൂട്ടരും.  1950ല്‍പതിനഞ്ചുവയസ്സുകാരിയായ ഞാന്‍കൊച്ചുഗോപിയുടെനല്ലപകുതിയായിവരുമ്പോള്‍മലയാളമനോരെമ,ഹിന്ദു എന്നിങ്ങനെ,ഇടയ്ക്കിടെ മുടങ്ങാത്ത ,വളരെപ്രധാന്ന്യ് വുംപ്രചാരവുംഉള്ള  പത്രംപോലെയുള്ള ഒരു പത്രം,അതായിരു
ന്നു എന്‍റെമനസിലെചിത്രം.അവിടെനിന്നുംഞാന്‍ സാവധാനംയഥാര്‍ധ്യ
ത്തിലേക്കുവന്നു.അവിടെആദര്‍ശധീരരായപലവ്യക്തികളെയുംകണ്ടു,,,eഎന്‍റെ,
മനസ്സില്‍പതിഞ്ഞവ്യക്തികള്‍,.സഖാവ് എം.എന്‍.,ഇ.എം.സ്,പി.കെ.വി,വൈ
ക്കം,കാമ്പിശ്ശേരി, കെ.എസ്.ചന്ദ്രന്‍,വലിയ ഗോപിചേട്ടന്‍…ഇവരില്‍
എല്ലാവരുംതന്നെഎന്‍റെവിട്ടില്‍ ഒളിവില്‍താമസ്സിച്ചിട്ടുള്ളവരാണു.
എന്‍റെവിവാഹംകഴിഞ്ഞ് ആദ്യത്തെ ഓണം….ഈഓണക്കാലത്തും
കഴിഞ്ഞുപോയഎല്ലാഓണക്കാലത്തും,ഞാന്‍ഓര്‍ത്തുപോകാറുണ്ട്.
വിധവയായ എന്‍റെ അമ്മ,അനുജത്തി,ഞങ്ങളുടെകൂടെ ഓണംകൂടാന്‍
വന്ന ഒരമ്മാവിയുംകുട്ടികള്‍കളും,…എല്ലാവരും ഒരു ഓണക്കോടിയും
പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍,ഗോപിച്ചേട്ടന്‍എത്തുന്നത്‌അര്‍ദ്ധരാത്രിയില്‍,
വെറുംകൈയോടെ, തിരുവോണദിവസംഅതിരാവിലേപോയആളെ
കാത്തുകാത്ത്,പിന്നേ മണിരണ്ടരകഴിഞ്ഞു,ഞങ്ങള്‍ ഊണുകഴിച്ചു.
മണിനാലുകഴിഞ്ഞു,അദ്ദേഹമെത്തുമ്പോള്‍.അമ്മ,വേഗംഇലയിട്ടു,വിളമ്പാന്‍,ആരംഭിക്കുമ്പോള്‍ ഗോപിച്ചേട്ടന്‍പറഞ്ഞു’’ഒരുപാടുവൈകിയതു
കൊണ്ടുഞാനൂണുകഴിച്ചു’’.ആര്‍ക്കുംഒന്നുംമനസിലാകാതെനില്‍ക്കുമ്പോള്‍അദ്ദേഹം,എന്നോടായിപറഞ്ഞു….’’ആ സഖാവ്.ഇ.വി യില്ലേ…അദ്ദേഹ
ത്തിനുഒരു പൈസയുംഎടുക്കാന്‍കഴിഞ്ഞില്ല…മറിച്ചുംതിരിച്ചുംഒക്കെ
തൊഴിലാളികള്‍ക്ക് എങ്ങിനെഎങ്കിലുംഒപ്പിച്ചുകൊടുത്തു.നമ്മളെയെല്ലാംപോലെയല്ലല്ലോ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെയവസ്ഥ….ഓണക്കോടികാത്തിരിക്കുന്ന..മൂന്നുകുഞ്ഞുങ്ങള്‍,..പിന്നെപഴയ..ലക്കംജനയുഗമെല്ലാംതൂക്കിവിറ്റ്,കിട്ടിയകാശു,ഞാനുംഗോപിപിള്ളയുംകൂടി,വീട്ടില്‍കൊണ്ടുപോയി കൊടുത്തുi
ഇവിടെഎത്താന്‍വളരെവൈകും…അതുകൊണ്ടുപുറത്തുനിന്നുംകഴിച്ചു.
അന്ന്കരച്ചിലിന്‍റെവക്കോളംഎത്തിനിന്നഎനിക്ക് പിന്നീട് ജനയുഗവു
മായിബന്ധപെട്ട്,ഈമഹല്‍വ്യക്തികളെപരിചയപെടാനുംഅവരുടെ
ത്യഗോജ്വലമായജീവിതഅനുഭവങ്ങള്‍,കണ്ടും,കേട്ടും,അറിയാനും,അവസരംകിട്ടിയപ്പോ,ള്‍അവര്‍ക്ക്ആധിത്യംനല്‍കാന്‍കഴിഞ്ഞതില്‍ അഭിമാനംതോന്നി.
ഒരിക്കല്‍എംഎന്‍ചേട്ടനുംകൂട്ടരും,ഞങ്ങളുടെവീട്ടിലെ,തട്ടിന്‍പുറത്തു ഒളിവില്‍കഴിയുന്നകാലത്ത്,രാത്രിയാകുമ്പോള്‍എല്ലാവരുംതാഴെഇറങ്ങും,വെട്ടവുംവെളിച്ചവുംഒന്നുമില്ലാതെയാണുചര്‍ച്ചകള്‍.അങ്ങിനെ ഒരു ദിവസം,ചൂടുപിടിച്ച,ചര്‍ച്ചകള്‍നടക്കുമ്പോള്‍,ആരോരണ്ടുപേര്‍
പടിയിറങ്ങിവരുന്നു.എന്‍റെ വീട്,മൂന്ന്‌നാലുകെട്ടുകളുള്ളവലിയവീ
ടായിരുന്നു.അത്തില്‍പടിഞ്ഞാറേകേട്ടിനകത്തേ,നാലുമുറികളുംഅടഞ്ഞുതന്നെ
കിടക്കുന്നവയാണു..എല്ലാവരുംഅടഞ്ഞുകിടക്കുന്നമുറികളിലും,വീടിന്‍റെപിന്നന്നിലുംഒക്കേകയറിഒളിച്ചു. എമ്മെന്‍ചേട്ടന്‍കയറിഒ
ളിച്ചമുറിയുടെമൂലായിലായി,എന്തോഒരുഅനക്കം.ഇടക്ക്ഒരുസീല്‍ക്കാരവും,…നാലുവശവുംനിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്,പതുക്കെ….ടോര്‍ച്ചുതെളിയിച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ ,അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഭാഷയില്‍പറഞ്ഞാല്‍,’’ തന്നേക്കാളും
വിഷമുള്ളഒരുമൂര്‍ഖന്‍പാമ്പ്’’.പുറത്ത്..പോലിസാണോ….ഒറ്റുകാരാണോ.
ഒന്നുംഅറിയില്ല..ഒരുമണിക്കൂറോളംമുഖത്തോടുമുഖംനോക്കി,അവരിരുന്നു.വന്നവരെപറഞ്ഞുവിട്ട് all clearance signal കിട്ടുംവരെ,.
നാളുകള്‍ക്കു ശേഷംഒരുദിവസംഞാന്‍സ്കൂളില്‍നിന്നുംവരുമ്പോള്‍
മുറ്റംനിറയെആള്‍ക്കാര്‍..,അവര്‍കൊടിതോരണങ്ങള്‍കെട്ടുന്നു,മുറ്റമാകെ
അലംങ്കരിക്കുന്നു,ആകേഒരുഉത്സവപ്രതീതി.അടുത്തദിവസംആമാവിന്‍
ചുവട്ടിലെപന്തലില്‍വച്ചായിരുന്നു എമ്മെന്‍ചേട്ടന്‍റെകല്യാണം.ചുവന്ന
രെക്തഹാരംപരസ്പരംഅണിയിച്ച്അവര്‍വിവാഹിതരായി.അന്ന്ആ
വിവാഹത്തില്‍പങ്കെടുക്കാന്‍മിക്കവാറുംഎല്ലാനേതാക്കന്മാരുംഎത്തി
യിരുന്നു..അവിടെവച്ച്അവരെയെല്ലാംനേരില്‍കാണാനുംപരിചയപെടാനുംഎനിക്ക്സാധിച്ചു.
എന്നെഏറെആകര്‍ഷിച്ചത്കടപ്പാക്കടയിലെകമ്മ്യൂണിറ്റിലിവിംഗ്ആണു..ഒരുപാരമ്പര്യതറവാട്ടിലെഏകസന്തതിയുംസ.പികെവിയുടെഭാര്യയുംമായ,,ലെക്ഷമികുട്ടിചേച്ചി,വൈക്കത്തെഒരുപാരമ്പര്യതറവാട്ടിലെഅംഗവും
സ.വൈക്കത്തിന്‍റെഭാര്യയുമായസുശീല,ക്രിസ്ത്യാനിയായസഖാ ക്കള്‍

കക്കനടന്മാര്‍എല്ലാവര്‍ക്കുംഅമ്മയായഅവരുടെഅമ്മച്ചി,പിച്ചവയ്ക്കുന്നകുഞ്ഞുങ്ങളുംഓടിക്ക്കളിക്കുന്നവരും.അങ്ങിനെപലപ്രായത്തിലുംഉ
ള്ളനാലഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങള്‍…എല്ലാകുഞ്ഞുങ്ങളുംഎല്ലാവരുടെയും.എനിക്കുംഅവരുടെ കൂടെകൂടണമെന്നുതോന്നി.ഞങ്ങളുടെരണ്ടുപേരുടെയും
വീടുകള്‍ഇവിടെതന്നെയായതുകൊണ്ട്,,അവരുടെകൂടെകൂടാന്‍കഴിയാത്തതില്‍ഒരിഛാഭങ്ങം…അങ്ങിനെ,അങ്ങിനെഎഴുതിയാല്‍തീരാത്തത്രഅനുഭവങ്ങളുംഓര്‍മ്മകളുംജനയുഗത്തെനിലനിര്‍ത്താന്‍നിസ്വാര്‍ഥമായിയത്നിച്ചവരുംഎന്നുംഎന്‍റെമനസ്സിനെകുളിരണിയിക്കുന്നു.
‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’

Experiences 2

Experiences 2
‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’
I saw the photographs of our house and premises and read Balu’s and Remesh’s memories in connection with the house.So also in my memory the house  is still live with sweet as well as bitter experiences.Happy moments are momentary and painful moments are ever lasting.As Balu remembers I too remember, my father in law who was  a very respectable person,the first FR CS in the state and head of the department of Medicine.As Balu remembers, in the evenings, he put a chair, outside  the portico[in the yard]and sat Reading.

Next to him Balu sat, in a chair with a book .I used to go there, every evening with my two girls of three and four years.When we enter the compound ,when they see their grandpa, my children, like frightened kittens, clung to my hand.He never lifted his face ,nor asked them anything, because their father, his son was a politician .In stead of job hunting, he joined the freedom movement, and fought for the poor .At the same time, my brother in law ,Balu’s father was well placed and financially in a high position., .We used to go, to the backside of the house, where my mother in law was. She was very loving and affectionate towards us. We, my mother in law ,sisters in law and me together had many ,many happy moments of joy.So my feelings towards the house is a mixture of joys and pains.